Met twee A-4tjes vol cryptische vragen en een gesloten nood-envelop gingen de 37 deelnemende ploegen op weg.  De envelop mocht alleen geopend worden als je verdwaalt was, maar zou gesloten ingeleverd, 15 punten waard zijn.  Tussen de rakken en het puzzelen door werd er met regelmaat geschuild onder de bruggen.  Als dat tenminste mogelijk was met al die rondvaartboten waar we voor aan de kant moesten.

De natgeregende vragenlijst viel niet meer te beschrijven.  De pen hield het trouwens ook voor gezien, zodat er niets anders op zat dan de antwoorden van het tweede A-4tje proberen te onthouden.  Bij het uitstappen, tijdens een tussenstop, raakten de papieren te water en veranderden in papier-maché.  Eens zien of dit door de jury straks nog na te kijken valt... Tijdens de lunchpauze mochten we een nieuwe droge vragenlijst hebben om alles op over te schrijven en de antwoorden uit ons geheugen op in te vullen.

Er kwam nog een extra dikke bui naar beneden, maar gelukkig zaten we binnen een broodje te eten en theetje te drinken.  Het zou na deze bui volgens de buienradar droog blijven.

Voordat we in konden stappen om het tweede deel puzzelend te roeien, moest er eerst gehoosd worden.  Jammer dat we geen hoosblikje bij ons hadden.  Als Amsterdamse weet ik dat er op straat altijd wel iets bruikbaars te vinden is, dus snuffelde ik de omgeving eens af.  Jawel hoor, twee afgedankte plastic Swirl-bekers.  Ze voldeden uitstekend.

Niet te geloven en toch waar, halverwege de tweede helft brak de zon zelfs door.  Wat ziet alles er dan toch veel mooier uit !

We hadden inmiddels  alle vragen beantwoord en konden doorroeien naar Poseidon.  Daar de C4 terug op de aanhanger geplaatst, riemen in de kar en gauw naar binnen voor een biertje.  Poseidon had de zaken uitstekend georganiseerd.  Er werd een heerlijk 3 gangen diner geserveerd door -onder andere- een echte Koreaanse Popster.  Er was genoeg voor alle hongerige  deelnemers.

Na de eerste gang werden de cryptische oplossingen doorgenomen.  Compleet met geprojecteerde foto’s als bewijs dat alles er echt te zien was.  Zo op het eerste oog hadden we het lang niet slecht gedaan.  We hadden niet precies geteld, maar naar ons gevoel zouden we toch minimaal in de bovenste helft van het klassement moeten eindigen.. De hoofdmaaltijd werd opgediend, genuttigd en afgeruimd en de uitslag bekend gemaakt.  "Onderaan geëindigd: …"  De laatste 5 plaatsen werden genoemd en daar zaten we natuurlijk niet bij.

Vervolgens werd de “middenmoot” genoemd en verdraaid … de Zaankanaries hadden 61 punten.  Een 8ste plaats van onderen of zoiets!

Huh... !!??

Hoe verder men in de lijst kwam, en de top 10 naderde, hoe ongeloofwaardiger onze 61 punten werden.  Deze ploegen hadden tussen de 200 en 400 punten...  Hier klopt iets niet.  Wij moeten toch minstens de helft goed hebben gehad.  Even vragen en klagen bij de leiding.  Het gekke was dat de persoon die de resultaten mede had nagekeken het ook bevreemde.  Tijdens het nakijken had men onderling nog gezegd dat de Zaankanaries het zo goed gedaan hadden.  De spreadsheet werd doorgeplozen en jawel hoor, een foutje….!  Na correctie hadden we de ontberingen gelukkig niet voor niets doorstaan: 367 punten.

... Beter…

Ondanks het weer, was het een geweldige dag.  Helemaal in onze nopje met de eervol behaalde 8ste plaats, reden we (te) snel huiswaarts…

De gesloten noodenvelop, ter waarde van 15 punten, vond ik bij thuiskomst in mijn tas.

De vergeten rolbankjes heb ik maandagavond bij Poseidon opgehaald.